रसरङ्गको बगैंचामा
म चुस्त खरायो भै, उफ्रदैथे
कुन शिकारीको आँखाको
पाशोमा परे,
र मरे।
फेरि, पिरतीको गृहयुद्दमा
कुन दु:स्मनले
बिछ्याएको माईनमा
मेरो यात्रा गुड्यो
र बिष्फोट्मा टुङ्गियो।
 |
| नगेन्द्र 'आनन्द' कुवँर |
"आज सारै भोकाएथेँ, दुई मुठि खाना पाएँसाना साना थिए तर अनारका दाना पाएँ"
कुराकानि कै क्रममा ऊँहा एकछिन एकोहोरिनु भयो । मलाई लागेको थियो यो एकोहोरोपनले पक्कै पनि ऊत्कृष्ट फल दिनेछ। नभन्दै एकछिन पछि ऊँहाले माथिका शेर सुनाऊनु भयो। नगेन्द्र 'आनन्द' कुवँरजीको पुतलीबजार-२, स्याङ्जामा स्थायी रुपमा बसोबास छ र पोखरा, नागढुङ्गामा ढुवानि सेवा चलाउनुहुन्छ। लेखेरै बाँच्न नसकिने भएकाले यो पेसा अपनाउन बाध्य भएको भन्नु हुन्छ ।
यसो सोचेँ
एकदमै हाँसो उठेर आयो
यो देश आँफु पछाडि हट्दैछ
फेरि
कुन रिसमा हो मलाई लखेट्दैछ
हुनत मैले जस्लाई पठाँए देश चलाउन
उस्ले नै पछाडि धकेल्दैछ
यो दोस देशको हो
या
देश चलाऊने हरुको
या मेरो
देश कै सेवा गर्नु पर्छ
-सिता कार्की
बस्ती जलिरहेछ मेरो मनको आज
म बुझन सकिन तिमीलाई
म बुझन सकिन तिम्रो मुटुको धडकनलाई
तिम्रो मुटुमा त गुलाफ रोपिएको थियो मायाको
तिम्रो मुटुमा त नदीहरु बगिरहेका थिए मायाको
एक्कासी के भएछ तिमीलाई अनी तिम्रो बर्तमानलाई
म सोधिरहेकी छु आज
तिम्रो परिवर्तन देखेर
भरेका छन् आँखाहरु आँसू झर्न बाँकी रह्यो
भरेका छन् आँखाहरु आँसू झर्न बाँकी रह्यो
कात्रो समेत तयार भयो मात्र मर्न बाँकी रह्यो
मन्मा डेरा बस्नेहरु सबै ठीक पारी सके
अब भित्ता लात हानी अन्तै सर्न बाँकी रह्यो
ठीक्क पारी सके नुन, चुक पनि तयार भो रे!
घाऊ पनि बल्झी राछ अब छर्न बाँकी रह्यो
Luv Nepal
सल्लाह सुझाब तथा सहयोगको लागि luvnepal977@gmail.com मा सम्पर्क गर्नुहोला ।